śmiech


śmiech
śmiech {{/stl_13}}{{stl_8}}rz. mnż IIb, D. -u {{/stl_8}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}1. {{/stl_12}}{{stl_7}}'u człowieka: charakterystyczne dźwięki, odgłosy (np. {{/stl_7}}{{stl_8}}ha ha ha, he he he, hi hi hi{{/stl_8}}{{stl_7}}), którym towarzyszy określony wyraz twarzy (szeroko rozciągnięte usta, odsłonięte zęby, zmarszczki w kącikach oczu) oraz skurcz przepony, powodujące drganie całego ciała; uważane powszechnie za objaw wesołości, będący reakcją na rzecz{{/stl_7}}{{stl_7}} śmieszną, choć może być na przykład reakcją nerwową': {{/stl_7}}{{stl_10}}Wesoły, beztroski, dźwięczny śmiech. Nie móc się powstrzymać od śmiechu. Tłumić (z trudem) śmiech. Zanosić się śmiechem. {{/stl_10}}{{stl_20}}
{{/stl_20}}{{stl_12}}2. {{/stl_12}}{{stl_7}}'u niektórych zwierząt: odgłosy przypominające swym brzmieniem śmiech ludzki': {{/stl_7}}{{stl_10}}Śmiech hieny.{{/stl_10}}{{stl_18}}ZOB. {{/stl_18}}{{stl_10}}beczka śmiechu; brać się [trzymać się, łapać się i in.] za boki ze śmiechu; być śmiechu wartym; dla śmiechu [żartów]; kaskada śmiechu; konać – skonać ze śmiechu; obrócić {{/stl_10}}{{stl_8}}{coś} {{/stl_8}}{{stl_7}}w śmiech; parsknąć śmiechem; pękać – pęknąć ze śmiechu; pokładać się ze śmiechu; pusty śmiech; skręcać się ze śmiechu; ścigać {{/stl_7}}{{stl_8}}{kogoś} {{/stl_8}}{{stl_7}}docinkami [śmiechem i in.]; zrobiło się [jest] {{/stl_7}}{{stl_8}}{komuś} {{/stl_8}}{{stl_7}}nie do śmiechu; zrywać boki ze śmiechu {{/stl_7}}

Langenscheidt Polski wyjaśnień. 2015.

Look at other dictionaries:

  • Smiech — Smiech, Fluß, so v.w. Schmiech …   Pierer's Universal-Lexikon

  • śmiech — m III, D. u; lm M. y 1. «wyrażanie wesołości objawiające się ruchami mięśni twarzy i wydawaniem swoistego głosu; śmianie się» Donośny, radosny, serdeczny śmiech, Naturalny, zaraźliwy, wymuszony śmiech. Obraźliwy, nieszczery śmiech. Śmiech dziecka …   Słownik języka polskiego

  • śmiech — 1. Coś (jest) śmiechu warte «coś jest mało ważne, niepoważne, nieistotne, błahe»: Kiedy złapiemy takiego kolportera, kierujemy sprawę do kolegium, gdzie zostaje on ukarany mandatem w wysokości... 30 zł! To śmiechu warte, bo taki ktoś miesięcznie… …   Słownik frazeologiczny

  • śmiech bierze – wziął — {{/stl 13}}{{stl 8}}{kogoś} {{/stl 8}}{{stl 7}} coś wywołuje, wzbudza ironiczny, sarkastyczny śmiech, uśmiech : {{/stl 7}}{{stl 10}}Śmiech mnie bierze, jak słucham jego argumentów. Śmiech go wziął na takie gadanie. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • śmiech homeryczny — {{/stl 13}}{{stl 7}} bardzo głośny, gwałtowny śmiech : {{/stl 7}}{{stl 10}}Wybuchnąć homerycznym śmiechem. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • śmiech powiedzieć — {{/stl 13}}{{stl 8}}pot. {{/stl 8}}{{stl 7}} zwrot, którym mówiący podkreśla nienaturalność, śmieszność, groteskowość jakiejś sytuacji, rzeczy : {{/stl 7}}{{stl 10}}Śmiech powiedzieć, ale syn zarabiał więcej od rodziców. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • śmiech na sali — Coś niezwykle śmiesznego, zabawnego, lub głupiego Eng. Something very funny, amusing, preposterous, or foolish; a cause of amusement, especially of derision …   Słownik Polskiego slangu

  • pusty śmiech — {{/stl 13}}{{stl 7}} nieszczery, szyderczy, złośliwy śmiech : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ogarnął go pusty śmiech. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • homeryczny — książk. Śmiech homeryczny «śmiech niepohamowany, gwałtowny»: Żadna perswazja nie byłaby w stanie pohamować tego homerycznego śmiechu (...). Roz bezp 1997 …   Słownik frazeologiczny

  • pusty — wzrok, puste spojrzenie «wzrok, spojrzenie które niczego nie wyrażają i świadczą o czyimś złym stanie psychicznym»: Dominika była półprzytomna i patrzyła na niego pustym wzrokiem. Bez makijażu, z podkrążonymi oczami, wyglądała fatalnie. M. Miller …   Słownik frazeologiczny